Heeft iedereen tegenwoordig een burnout? - De onzin over burnout!

Heeft iedereen tegenwoordig een burnout? – De onzin over burnout!

Om gelijk met de deur in huis te vallen: ik zie de laatste tijd nogal eens een sterke verhalen over burnout. Dat doet me pijn. Veel pijn. Ik heb het over mensen die onzin over burnout vertellen. Mensen die een paar weken thuis zitten, om vervolgens weer heerlijk actief verder kunnen zonder ergens last van te hebben. De mensen die het heel veel moeilijker maken voor de mensen die echt een burnout hebben.

Klachten serieus nemen

Moet je dan lichamelijke klachten totaal niet serieus nemen? Ik hoor het je haast denken. Natuurlijk wel. En uiteraard is elke klacht die je krijgt door stress weer eentje teveel! Geen enkele twijfel over dit onderwerp: als je lichamelijke klachten hebt als gevolg van stress moet je ingrijpen om erger te voorkomen.

terugval burnout

Wanneer je geen burnout hebt

Ik hoorde laatst op tv dat iemand met een burnout toch wel 4 weken thuis had gezeten. Zonder de klachten van deze persoon te bagatalliseren: dit is overspannen, beslist geen burnout.

Bij overspannenheid is het zeker goed om fors gas terug te nemen. Wellicht is het zelfs goed om je een paar weken ziek te melden om weer even flink bij te tanken. Ook is het goed om je te laten coachen om herhaling (lees ziekteverzuim) te voorkomen.

Burnout een modegril?

Ik ben bang dat burnout zo langzamerhand een modegril begint te worden. Niet dat het nu al zo is, maar het klinkt ‘cool’ om te zeggen dat je zo ijverig bent geweest, zo’n hart voor de zaak hebt, zo’n betrokken medewerker dat het je teveel is geworden. Toch?

Wat betekent het een burnout te hebben?

Burnout betekent dat je fysiek, mentaal en emotioneel volledig aan de grond zit. Als je echt goed je best doet, ben je zomaar 2 jaar op weg om te herstellen.

Burnout zijn betekent dat je kunt rekenen op (onder andere):

  • 5- 15 paniekaanvallen per dag
  • ’s Morgens te moe om op te staan
  • Volledige regieverlies over je lijf en je denken
  • Totaal ontvreemd zijn van jezelf
  • Enorme twijfel of het allemaal wel weer goed gaat komen
  • Je shirt 4 keer per dag moeten wassen ivm overmatig transpireren
  • Een enorme angst voelen om na 2 jaar herstellen weer aan de gang te gaan
  • De rest van je leven geconfronteerd worden met de gedachten aan deze nare periode

Voorbeeld burnout 1:

’s Morgens kon ik mijn benen niet meer bewegen. Mijn lijf had deze functie (tijdelijk) uitgeschakeld

Voorbeeld burnout 2:

Ik pakte met blote handen een pan kokend water van het fornuis af. Ik voelde letterlijk niks, terwijl ik de blaren op mijn handen had staan.

Voorbeeld burnout 3:

Ik viel om, letterlijk: ik heb 3 kwartier op de grond gelegen. Ik hoorde mensen mijn naam schreeuwen, maar ik kon gewoon niet meer reageren.

Snap je nu dat je hier niet binnen een paar weken van herstelt?

onzin over burnout

Verschil met overspannenheid/ overbelasting

Natuurlijk, overspannen zijn is ook erg vervelend. Je voelt je moe. Misschien zelfs wel intens moe. Overspannenheid ontstaat door een periode van overbelasting zoals:

  • Extra werk door zwangerschapsverlof
  • Een deadline die broodnodig gehaald moet worden
  • Verzorgen van een familielid met een ziekte
  • Etc.

Bij overspannenheid moet je oppassen om niet door te gaan en alsnog in een burnout terecht te komen.

Andere motivatie

Het grote verschil tussen burnout en overspannenheid is de motivatie om er in te geraken. Mensen die een burnout krijgen hebben een dermate sterke wil, dat ze zichzelf zo ver uitputten dat het lijf de regie overneemt om te gaan herstellen. Hoof en lijf raken zo gevoelsmatig gescheiden van elkaar. De oorzaak van burnout komt vaak door dieperliggende redenen dan enkel te hard werken en teveel willen doen. De vraag hierbij is: Waarom eist iemand zoveel van zichzelf dat hij/ zij bereid is om zo diep te gaan dat het lijf moet ingrijpen?

Overspannenheid kent vaak een externe motivatie (zoals hierboven omschreven) waarbij verder afglijden voorkomen moet worden.

Dus?

Bij een paar weken minder lekker in je vel zitten hebben we het niet over burnout. Je doet daar de mensen die maanden, jaren lopen te zwoegen met alle angst, paniek, twijfel, woede, onzekerheid mee tekort. Het is ook zeer zeker niet te vergelijken met overspannenheid. Het kost je namelijk zeker een aantal maanden om de regie over je lijf weer terug te krijgen!

Wil je dat wij je helpen?

e-mail

Wij staan voor je klaar met een team van ervaren coaches. Onze coaches zijn actief in heel Nederland. In de afgelopen jaren hebben we duizenden mensen geholpen.

Gerelateerde artikelen

Heb je het gevoel dat je burnout door de prestatiemaatschappij raakt? We hebben meer voor je geschreven:

Ons aanbod

Blijf je bij de pakken neerzitten? Of ga je aan de gang met de huidige situatie, op weg naar een beter leven? Gun jij jezelf een leven waarbij je zelf aan het roer staat? Zoek de hulp die bij je past!

“Vooruitgang gebeurt niet door te zitten en te luisteren maar door te ervaren en te doen”

Wij kunnen jou helpen en bieden je verschillende diensten aan.

Similar Posts

13 Comments

  1. amen! na 3jaar ben ik er bijna (eigen zaak als a Culinary Slow Life Concierge). Ik ben blij dat er meer over te vinden is overal en iets meer begrip, maar is zo confronterend om te lezen dat je na 4weken thuis helemaal genezen bent van die burnout.

  2. Tegenwoordig lijkt het wel of burnout een mode trent geworden is, maar echt burnout duurt heeeeel lang en geen 4 weken, ik ben zwaar Overspannen geweest ( eigen zaak) en ben al een jaar bezig met herstellen, ik viel nog net niet om en ook ik kan me ergeren aan mensen die zeggen een burnout te hebben en vervolgens druk aan het beunen zijn en wel alles kunnen wat hun uitkomt terwijl ik bijna dagelijks in mijn bed lag om bij te komen en alles me teveel was…Best frustrerend.

    1. Zeker waar Marian. Zeker met een eigen zaak heb je het gevoel door te moeten. Door moeten betekent in deze dat je de tijd die je over hebt besteedt aan herstellen, niet aan ‘beunen’. We herkennen je verhaal Marian van andere ondernemers Marian!

  3. Hoewel ik geen ervaringsdeskundige ben, maak ik ook een duidelijk verschil tussen overspannenheid en burn out.
    Ik raakte een tijdje geleden in discussie met mijn huisarts hierover, die dit onderscheid niet maakt. Ik sluit me helemaal aan bij jouw verhaal.

  4. Toen ik ruim 3 maanden geleden midden in de nacht wakker werd met hyperventilatie en zo goed als gevoelloze ledematen raakte ik enorm in paniek. De volgende dag heb ik voornamelijk, met pijn in mijn hele lijf en een opgebrand gevoel, in bed doorgebracht. De dag erna heb ik een afspraak met de huisarts gemaakt, omdat ik dacht dat ik griep of iets anders onder de leden had. Ik dacht totaal niet aan iets als burn-out. Sterker nog, ik zei tegen de huisarts dat ik een hekel aan die term had, omdat het tegenwoordig lijkt of iedereen burn-out is. Mijn directe collega smijt er ook te pas en te onpas mee, terwijl ze verder heel druk en actief is. Dit soort mensen verpest het voor de rest van ons, omdat ik me kan voorstellen dat werkgevers en leidinggevenden hierdoor heel sceptisch worden. Gelukkig heb ikzelf een leidinggevende die me vorige week zei dat ze achteraf weldegelijk signalen bij me heeft herkent. Ik ben nu 3 maanden thuis en moet soms nog steeds moeite doen me niet schuldig te voelen naar mijn collega’s toe. Gelukkig wordt dit wel steeds minder en hebben veel van hen alle begrip voor mijn situatie. In het begin van mijn uitval bagatelliseerde ik zelf de toestand waarin ik verkeerde. Toen ik na 6 weken me een paar dagen beter voelde, dacht ik: “zie je wel, ik ben gewoon moe, verder niks”. Totdat mijn lijf me een heftige waarschuwing gaf. Pas toen werd ik wakker geschud. En nu ik weet wat de oorzaken zijn, weet ik dat het serieus is en ben ik minder verrast als van het ene op het andere moment mijn energie naar beneden dondert. Het is balen, maar ik ben blij dat mijn lichaam me tot de orde roept, als ik geneigd ben mijn eigen situatie te onderschatten en daardoor mijn energie niet goed gebruik. Ook mentaal probeer ik niet te streng voor mezelf te zijn door mezelf niet langer te veroordelen als ik bijvoorbeeld niet goed uit mijn woorden kan komen, of vergeten ben wat ik 30 seconden ervoor bedacht had te gaan doen. Ook het feit dat mijn paniekaanvallen in winkels erger lijken te worden en ik emotioneler dan voorheen ben, probeer ik te zien als bevestiging. En de gedachten die zo nu en dan de kop opsteken wanneer ik mezelf afvraag of dit ooit nog wel goed komt, tracht ik ook zoveel mogelijk als onderdeel van dit hele proces te zien.
    In 2012 ben ik overspannen geweest (ook toen had ik al moeite het zo te noemen) De aanloop die dat heeft veroorzaakt beslaat ruim 2 jaar. Als ik terug kijk, kan ik zeggen dat dit het begin is geweest van mijn huidige situatie, omdat ik mezelf nooit serieus nam en veel te streng voor mezelf ben geweest. Pas toen ik op de site van Ruud Meulenberg kwam begon er bij mij iets te dagen. Door de online training ben ik al een stuk op weg om te accepteren dat ik burn-out ben. Maar nog steeds twijfel ik wel eens als ik een goede dag heb. Wat ik hiermee wil zeggen is, dat burn-out zijn een stuk complexer is dan het ‘even niet meer trekken’ of behoefte aan vakantie hebben. Dus mocht je vermoeidheids verschijnselen hebben, doe ons allemaal dan een lol en verdiep je eerst in de materie. Vele van ons moeten er veel, schaarse, energie in steken om hun werkgever ervan te overtuigen dat ze echt op zijn. De stress die dat oplevert draagt totaal niet bij aan het herstel. Burn-out is serieus shit, waarbij de oorzaak vaak een stuk complexer is dan een korte periode van overbelasting.

  5. Ook na ruim 3 jaar nog steeds niet helemaal hersteld. Wel meer energie en draai weer helemaal mee in mijn gezin als thuisblijfmoeder, maar ook angst en paniekaanvallen overgehouden… Niet iedereen beseft dat ook niet-buitenshuis werkende ouders burnout kunnen raken…

  6. Is er werkelijk zo’n zwart-wit onderscheiding tussen overspannen zijn en burn-out? Mijns inziens niet. Overspannen zijn is één van de grootste rode vlaggen dat je op weg bent naar een burn-out. Dien ik mij te schamen omdat ik ben thuis geschreven wegens terugkerende en feller wordende steken in mijn borststreek (één van vele symptomen) en moet rusten, maar nog wel mijn bed uit kan? Ik mag dan wel nog functioneren, had ik verder gegaan aan het tempo waaraan ik bezig was, zou ik evenwel een hartaanval of in ieder geval een cardiovasculaire aandoening kunnen riskeren. Laten we overspannen zijn daarom ook niet minimaliseren, aub!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *