Veeleisende ouders en burnout. Wanneer zorg verplicht wordt
Veeleisende ouders en burnout. Wanneer zorg verplicht wordt

Veeleisende ouders en burnout. Wanneer zorg verplicht wordt

Veeleisende ouders en burnout: De zorg voor ouders kent meerdere varianten. Dat je voor je ouders gaat zorgen is best logisch, zeker wanneer ze oud worden en dingen zelf niet meer kunnen. Dit kan zich uiten in regelmatig een bezoekje, maar ook tot dagelijkse verzorging. Vaak ontstaan er in families ruzies wie de zorg voor ouders op zich neemt. De verdeling is dan ook lastig. reistijd/afstand, hoeveelheid vrije tijd, baan, mogelijkheden en de band met een ouder maken vaak hoe de zorg voor ouders ingericht wordt.

Ruzies over de verzorging van ouders ontstaan vaak doordat er een verschil van inzicht is over hoe de zorg er uit moet zien.

Het hardwerkend mens

Mensen die gevoelig zijn voor burnout, zijn mensen die de lat hoog leggen, sociaal betrokken zijn en zichzelf wegcijferen in het belang van een ander. Je raadt het al: bij het ouder worden van een ouder is iemand die gevoelig is voor een burnout degene die waarschijnlijk de zorg op zich neemt en vind dat andere familieleden tekort schieten in tijd en aandacht. (tevens een nieuwe bron van stress) 1 keer raden wie uiteindelijk de dagelijkse verzorging op zich neemt!

De lat torenhoog leggen

Mensen die gevoelig zijn voor burnout leven volgens een hoog normen en waarden systeem. Vaak wordt dit gevoed door een innerlijke criticus die ze vertelt dat ze pas goed genoeg zijn wanneer ze echt fantastisch werk verzetten. Dit systeem legt hun dus op dat ze ontzettend goed voor hun ouders moeten zorgen. Niet alleen mentaal/ emotioneel, maar ook financieel/ praktisch en operationeel.

Natuurlijk accepteer je niet dat de zorg voor je ouders naast alle dingen komen die je al doet en dat er ergens een keuze gemaakt moet worden om weer even ‘bij te laden’. Wanneer dit niet gebeurt, of wanneer de zorg voor ouders onderschat wordt, treed er een herstel tekort op en is een burnoutĀ een kwestie van tijd.

Narcistische ouders

In geval van narcistische ouders is de kans op burnout of problemen op latere leeftijd vele malen groter. Vaak wordt dit parentificatie genoemd: Ongezonde zorg voor ouders waarbij het kind de zorg opgelegd krijgt, waarbij de ouders dit hadden moeten doen. Het kind wordt gedwongen om te geven of te nemen.

Parentificatie ligt bijvoorbeeld op de loer wanneer een van de ouders ziek is in de jonge jaren van een kind. Het kind moet dan voor de ouder zorgen, waarbij het eigenlijk nog verzorgd moet worden door de ouder. Het kind is op die leeftijd nog niet in staat om deze zorg op de juiste manier te projecteren en kan zo geen gezonde afstand nemen van de situatie. Zeker wanneer de ouder zich de zorg van het kind dankbaar laat aanleunen is de kans op een ongezonde relatie groot.

Wat de oorzaak ook is, vanuit gebondenheid en loyaliteit past het kind zich aan aan de verwachtingen van de ouders, hoe ongezond deze verwachtingen ook zijn.

Ouders blijven emotioneel altijd de verzorger van hun kind!

De grens van een gezonde ouder-kind relatie

We hebben het dus niet over een parentificatie wanneer een kind regelmatig mee moet helpen in huis. Het is immers best gezond dat een kind op een gezonde wijze leert meehelpen, ook als ze later zelf kinderen hebben.

Het wordt ongezond op het moment dat het kind er moet zijn, of als zondebok wordt betiteld. Het moment dat het kind continue de held moet zijn in ruzies, de bemiddelaar wordt tussen ouderlijke onenigheden en de ouder op sleeptouw moet nemen wanneer die zich niet goed voelt.

De gevolgen van veeleisende ouders

Op latere leeftijd hoor je vaak de volgende zinnen:

  • Iedereen wil van mij profiteren
  • Ik moet weer opdraven als bemiddelaar
  • Ik voel me pas goed wanneer ik het maximale er uit haal
  • Ik moet altijd sterk zijn

Vaak ontstaat er een onredelijk verwachtingspatroon van eigen kunnen. Er is aangeleerd dat alleen het maximale meer dan genoeg is. Door dit na te streven voelt het alsof een ander altijd de kantjes er af loopt. Een redelijk evenwicht is dan ver te zoeken

Het kind als ouder

Wanneer het kind zelf ouder wordt moet er geput worden uit een opgedroogde waterbron: het is nooit aangeleerd wat een evenredig verwachtingspatroon is van kinderen. Vaak zoeken deze ouders zelf de bevestiging bij hun kinderen van wat ze bij hun ouders nooit hebben gehad. Het gevolg laat zich raden: een hernieuwde onevenwichtige relatie tussen ouder en kind.

Het accepteren van de onvermogens van het kind, het accepteren dat het kind een keer niet zijn uiterste best heeft gedaan, of dat het een opleiding gaat doen die hij/ zij leuk vindt in plaats van een aanzienlijk niveau, zijn voor deze ouders zeer lastige dingen.

Om hier uit te komen is het van belang dat je een autonome levensstijl gaat ontwikkelen waarbij je zelf weet te bepalen wat goed en fout is. Dit lijkt simpel, maar ligtĀ letterlijk bij iedereen met burnout omver. Het vraagt een (fors) aantal stappen terug te doen en sommige zaken opnieuw op te bouwen. Neem contact op voor een vrijblijvend adviesgesprek

Je kunt nooit genoeg zeggen ‘ik hou van je omdat je mijn zoon bent’ of ‘ik vind jou het allermooiste meisje van de wereld’

Dit zal je ook interesseren

Wanneer het ouderschap je teveel wordt

Hoe ben ik een goede vader?

Hoe ben ik een goede moeder?

 

Over de schrijver
Ik ben Ruud Meulenberg. Eigenaar en oprichter van Meulenberg Training & Coaching. Ik begeleid mensen met stress- en burnoutklachten door ze 'letterlijk' in beweging te laten komen (wandelen/ hardlopen) Samen met een krachtig team van professionele coaches, help ik mensen door heel Nederland heen om van stress en burn-out af te komen. Ik probeer het goede voorbeeld te geven: Ik werk maximaal 24 uur per week, ik sport, geniet van mijn gezin en ik heb betekenisvol werk ;).
Reactie plaatsen

Cookies